Hemelvaartsdag mochten wij weer aantreden voor de Cupraces te Hengelo Gld. Woensdagavond reeds vertrokken met het circus… Bus met twee motoren en sleurhut vol proviand en … kacheltje…
Het is weliswaar (net) droog, maar nog altijd koud. Frans, de butler en tevens onvolprezen poetser is weer van de partij en samen zullen we vier dagen in het ‘Hengelse zand’ bivakkeren.

Donderdag al vroeg uit de veren want de SV Cup mag als eerste trainen. Door de kou beslaat mijn vizier voortdurend en dat is nogal hinderlijk… Tot mijn grote verbazing heb ik evengoed de snelste trainingstijd.
De tweede training, met een beter geprepareerd schermpje, gaat beter en ik haal nog ruim twee seconden van mijn tijd af. Hengelo is een puur stratencircuit met lange rechte stukken maar ook wat moeilijke bochten en veel heftig remwerk. Je moet er echt vijf keer vol in de ankers. Nu ben ik weer wat verbaasd want ik sta nu ‘slechts’ op de zesde plek. Anderen hebben dus meer hun best gedaan… Het is wat jammer, want het circuit is nogal smal en de startplek moeilijk.
Als de wedstrijd ’s middags van start gaat, laat meisje Hop haar motor voluit spinnen met het achterwiel en staat ineens dwars voor mij… Ik kan haar net ontwijken, maar het kost mij nog eens veel posities… In een poging weer wat plaatsen goed te maken kom ik nogal stevig op de eerste bocht af…, net op het moment dat ik aan de binnenkant vol in de remmen wil gaan zet iemand (Coen) zijn motor op mijn lijn en ik moet het gras in… Daar valt niet te remmen en ik ga met hoge snelheid rechtuit de bocht uit en dwars door het voorste peloton. Ik raak gelukkig niemand, maar van schrik remmen er zich wel een paar onderuit. Ook elders in het groepje buitelt meisje Hop door het gras en zo liggen er vijf Cuppers bodemonderzoek te plegen. Ik dus ook, want in het gladde gras moet ik ook even afstappen.
Ik mankeer niets, maar mijn motor wil in eerste instantie niet starten, vanwege de versnellingsbeveiliging. Ik moet het schakelpedaal eerst rechtbuigen en dan lukt het weer… Ik maak het rondje af, er is een rode vlag situatie en er zal opnieuw gestart worden, over slechts 5 rondjes.
Van de vallers ben ik de enige die verder kan, ik mag achteraan starten, maar moet eerst naar de dokter, hoewel ik in het geheel niet ziek ben…, maar regels… Ik hol naar de dokter en weer terug en ben maar net op tijd om achter aan te sluiten bij de groep die al net weer de opwarmronde heeft gereden.
Na de tweede start probeer ik in de eerste ronde weer zoveel mogelijk naar voren te komen, maar dat kan eigenlijk alleen bij de rempunten. Ik pak wat plaatsen, maar bij de tweede poging rem ik voor de ‘busstop’ te laat en moet (alweer…) rechtdoor.
Hierna kan ik wederom opnieuw beginnen… Nu nog maar 4 ronden… Het lukt wel weer om wat plaatsen te winnen, maar de wedstrijd is te kort… Desalniettemin toch nog een zevende plek, waar ik na alle capriolen toch wel tevreden mee ben..

ONK races:

Vrijdag hoeven we niks en verkennen de buurt een beetje, de omgeving van Hengelo is prachtig…!
Terug in het rennerskwartier komen er al wat Classics rijders binnendruppelen en we buurten wat rond…

Zaterdag is er eerst een vrije training en daarna pas de twee kwalificatie trainingen. Dat komt goed uit want ik heb nu het snelle blok gemonteerd met de zesbak en heb daar nog niet mee op een circuit gereden.
Tijdens de vrije training kom ik er achter dat er best goed gang in de viercilinder zit en dat het opschakelen prima gaat…, maar bij het terugschakelen is er een probleem… De bak wil niet goed naar drie, d.w.z. hij schiet er doorheen en staat dan tussen twee en drie in… Heel erg vervelend wanneer je net plat een bocht wil aansnijden… Het is zeer hinderlijk, want op dit circuit heb ik juist de tweede en derde versnelling nogal nodig bij de haakse hoeken… Er is één overhaakse bocht bij en hier is het probleem het grootst. Verder is de voorrem eigenlijk niet helemaal op z’n taak (of mijn wens) berekend en na enkele ronden knijp ik het hendel al tegen het stuur…
Desondanks train ik nog een tiende plek en ben daar zeer tevreden mee, in dit toch redelijk sterke veld.
Ik kan geen oplossing vinden voor de bak en moet ook de tweede training en de wedstrijd met de handicap(s) rijden… De wedstrijd is op zondag, vroeg in de middag en het weer is goed, het is ook wat warmer. De start is redelijk en ik lig na een rondje op plaats negen, er is dan al een uitvaller, Guus van Gool heeft de aandrijfriem van zijn Norton na de tweede haakse bocht kaduuk op het asfalt laten liggen. Jan Frank Bakkers ABSAF laat het ook afweten en de Ducati van van Giersbergen heeft een loshangende uitlaat en wordt van de baan gehaald.
Ik lig nu zevende en ontwaar niemand meer voor mij… Ik zie Bernard Bakker achter mij, op redelijke afstand, maar weet dat hij zeker zal proberen dichterbij te komen. Ik heb mijn handen vol aan de onwillige bak en een voorrem die weer steeds minder wordt.
Het publiek bij de overhaakse bocht, ziet mij ongetwijfeld gaarne weer komen want ik heb de grootste moeite er knap doorheen te komen. Ik ga een keer te hard en moet de achterrem er bij pakken wat eigenlijk niet moet… en jawel de motor begint onbedaarlijk te stuiteren van achteren, maar ik red het net… Bernard komt nu wel erg dicht bij… In het volgende stuk ben ik echter snel en pak weer voorsprong.
Zo gaat het de laatste twee ronden… Ik blijf BB voor en word dus zevende, waar ik zeer tevreden mee ben! Vriend Frank zit een stuk achter BB en is dus negende geworden.
De winst is voor Jarno Jonker, Niek Leeuwis is tweede en Roel Pasop derde…
We bekijken de andere ONK races nog even, voor we met het ingepakte circus weer huiswaarts keren… Moe maar voldaan, zoals dat heet…

Ernst Hagen