Gehuld in een degelijk zwartlederen racekostuum, teneinde in een kranig tempo op een circuit te cirkelen, is een activiteit die ik normaliter gaarne mag bezigen… Vier trainingen op een dag en de volgende dag drie races onder tropische omstandigheden is echter wellicht toch wel wat veel van het goede…

In Oschersleben (voormalig Oost Duitsland), vlogen de mussen olijk in korte broek rond de racebaan, bij een temperatuur van boven de 35 graden en waren wij op vrijdag 2 juli op weg daar naartoe, eveneens in luchtige kledij. Met een afgeladen bus plus sleurhut, samen met steun en toeverlaat Frans Forrer en Marti en Tom en Co ( in dit geval AirCo… )in een luxe Honda Jazz met aanhanger, togen wij, circus Hagen naar dit fraaie, doch verre circuit. Al dit vervoer was nodig, teneinde twee Suzuki’s SV en een Honda Classic racer te vervoeren plus alle materialen die je daarbij nodig meent te hebben… Waarschijnlijk door het meegaan van mamma Marti is de normale hoeveelheid equipment iets uitgebreider dan normaal…, met o.a. een tosti-apparaat, sinaasappelpers, extra koelkast, potten en pannen, elektrische kachel (!), koelventilator, klap-ameublement, maandgarderobes, mattenklopper en strijkplank… en vanwege Frans, voor een half jaar proviand…, voor veel, weliswaar eenvoudige…, maar niettemin voedzame maaltijden…

Na een uurtje of zes bij de renbaan aangekomen bleek er al een hele rij deelnemers voor de poort te wachten. Men mocht er nog niet op, eerst moest de ‘paddock’ leeg en dan om zeven uur zou de boel voor ons toegankelijk zijn. Zo konden we nog net het laatste kwartier voetbal zien, waarbij ‘wij’ wonnen van de Brazilianen. Eenmaal binnen fluks de voortent aan de caravan gereuteld en tot laat buiten genoten van een biertje en een wijntje.
De volgende morgen al vroeg uit de schaarse veren en in het leren pak om al vroeg de eerste training te rijden. Voor Tom weer even wennen, daar hij de vorige wedstrijden niet kon rijden. Het ging wel goed, alleen stopte de SV van Tom er vlak voor het einde mee. De benzinepomp in de tank bleek de boosdoener…, er zit een drukklep in welke door een plastic prulletje op zijn plaats wordt gehouden en dat prulletje bleek samen met de klep los in de tank te liggen… Dat kon gelukkig vrij vlot en eenvoudig gefikst worden.

Begin van de middag mocht ik met de Classics trainen onder uiterst tropische omstandigheden en ook de laatste twee trainingen ( SV en Classics) waren ‘hot items…’

Onderwijl waren Frans en Marti bezig met de catering, opruim- of schoonmaakbezigheden. Daar Marti niet zo geïnspireerd raakt van technische en motorische brommerpraat, c.q. het pimpen van een bijvoorbeeld licht gedateerde CX 500…., hadden zij vooral filosofische verhandelingen over voedsel, handige hulpmiddelen en voorzieningen, concurrerende aanleverfirma’s voor al dit nuttigs en fraais…, allemaal zaken waar ik zelf weinig weet van heb, maar waar je dus toch waarlijk wijs en wetenschappelijk over kunt delibereren… Ving ik bij vertrek naar een training iets op over de gemiddelde spruitjesprijs bij de Aldi of AH…, bij terugkomst een klein half uurtje later ging het inmiddels over de kwaliteit van steunkousen bij de Lidl ( of zo.. ).
Kortom de stemming was goed… ’s Avonds weer lang buiten gezeten… Er was ook nog veel jolijt rond waterballet van tijdelijk omwonenden, moet u weten.

De trainingen hadden overigens, niet geheel onbelangrijk tot gevolg dat Tom bij de SV Cup de 15e en ik de 9e tijd gezet had. Dit was van beiden iets minder dan verwacht en gehoopt en gewend… De waarheid is dat de concurrentie dit jaar sterker is dan vorig seizoen. Zelf reed ik bijvoorbeeld toch bijna een seconde sneller dan verleden jaar.., het mocht niet voldoende baten. Maar toch wel tevreden. Bij de Classics eveneens een 9e tijd. Wel aardig, daar de fiets nog altijd niet echt goed presteert. Wel jammer is dat ik niet goed kan vinden waardoor dat precies veroorzaakt wordt.

Jan Frank Bakker staat eerste na de trainingen gevolgd door Niek Leeuwis en Jarno Lonker. Bij de SV Cup staat Christiaan Nobel verrassend bovenaan, gevolgd door Ilja Caljouw en ook verrassend Jaco Boonen….

De volgende morgen al vroeg de eerste race voor de Suzuki Cup… en …. Regen…! Vlak voor de wedstrijd droogt de baan gedeeltelijk op, maar juist dit maakt het flink verraderlijk… Bij de start kom ik erg slecht weg, mede doordat meisje Hop haar ‘brommert’ ( net als in Hengelo ) weer dwars zet en mijn weg wat versperd wordt. Ik ga als laatste weg, maar weet al snel wat plaatsen goed te maken. Gaande de wedstrijd vallen er ook nog wat deelnemers ( letterlijk ) af en uiteindelijk word ik 5e en Tom heel goed 7e…! Goeie regenrijder dus… Winnaar is Jaco Boonen, gevolgd door Kevin Houtstra en Roy van Sambeek.

Als de Classics ’s middags van start gaan is het al lang weer droog en zeer warm…
Mijn start is goed, maar de motor loopt niet echt goed, mist vermogen, ik moet wat mensen voorbij laten en eindig tenslotte als 12e. Meteen in het ‘parc fermé’ geef ik de motor over aan Frans, die de SV al in het startvak heeft gezet, waar ook Mart klaar staat met wat koele drinkwaar… Geen tijd om uit te rusten.., meteen aan de bak voor de tweede SV wedstrijd. Mijn start is ongeveer net zo slecht als de eerste…, ik heb de motor per abuis in een verkeerde versnelling gezet en kom slecht van de plek. Ik weet wel snel wat plaatsen goed te maken, maar voorin zit men bepaald niet stil…
Gaandeweg begin ik echt vermoeid te raken en veel last van de warmte te krijgen. Het gevecht om de zevende plaats laat ik varen en moet derhalve genoegen nemen met plek negen, waarmee ik Jolle weer net weet voor te blijven. Tom’s motor doet het bij deze hitte wat minder en kan daardoor het tempo ook niet helemaal volgen. Hij wordt laatste en valt net buiten de punten. In het parc ferme ben ik blij dat iemand me wat water geeft…, ik ben compleet af… Toch heb ik evengoed een voldaan gevoel..!
Deze wedstrijd is gewonnen door Roy, Ilja is tweede met Christiaan op de derde plek…

Hierna in rustig tempo het hele circus afbreken…, ik ben blij dat we met z’n vieren zijn… Vervolgens op weg naar huis. Na een wederom lange reis zijn wij zo rond elf uur ’s avonds weer thuis…

Ernst